Yazan: Şadi Evren ŞEKER
W3C tarafından tanımlanan ve kullanıma açılan RDF bir üst veri modelidir (metadata model). Ancak güncel uygulamaları ve kullanım şekli daha çok veriyi ve bilgiyi değişik söz dizimi (syntax) yöntemleri ile modellemek şeklindedir.
RDF terminolojisinde fâîl-kaziye-mefûl (subject-predicate-object, özne-önerme-nesne) üçlüsü önemli bir yer tutmaktadır ve üst veri modeli bu fikir üzerine kuruludur. Fâîl(subject, özne)l kaynağı ifade eder, kaziye (predicate, önerme) kaynağın şeklini ve mefûl (nesne, object) ile olan ilişkisni anlatır. Örneğin “Ali’nin kalemi kırmızıdır” cümlesindeki fail, “Ali”‘dir ve ilk kaziye “kalemi olmak” veya “kalem sahibi olmak”‘dır ve ikinci kaziye ise “kırmızı olmak”‘dır ve mefûl ise “kırmızı kalem”‘dir.
Aslında bir RDF cümle grubu, yönlü ve isimlendirilmiş bir müsvette-grafik (pseudo-graph) ifade etmektedir. RDF’nin yukarıda anlatılan bu üçlüyü tutma özelliği ve bağlantı özelliğinden faydalanarak, RDF cümleleri genelde bir ilişkisel veritabanı (relational database) üzerinde tutulmaktadır. Ayrıca OWL ve RDF-S gibi varlık bilimsel (ontolojik) diller de RDF üzerine inşâ edilmiştir.
79 views